Hrant’ın katledildiği yerde onbinlerce onurlu insan özgür düşüncenin, güvercinler kadar özgür olabilme umudunun, endüstriyel ölüm makinalarına ve zifte bulanmış beyinlere rağmen dünyadan silinemeyeceğini sessizliğiyle haykırdı. Evet hüzünlüydü evet iğrenç bir olayın yıl dönümüydü ama onurun ve erdemin, hayvani içgüdülerin ürünü olan barbarlığın ne kadar üstünde olduğunu onu boğup tarihin derin zindanlarına gömdüğünü görmek güzeldi.