Çağdaş'ın Günlüğü

Üniversitenin Sönmüş Dinamikleri ve Harç Zamları

Evet, okulum artık seneye 2400 lira oldu. Nasıl ödeyeceğimi bilmiyorum. İkinci öğretim olduğum için bütün ikinci öğretimler gibi kredi de çıkmıyor. İş de bulamadım. Seneye bir çok insan okulu için para bulamayacaklar. Bir birliktelik olmasa bile zorunluluktan fiili olarak harçlarımızı ödeyemeyeceğiz. Buna boykot denemez, bu ancak eğitim hakkımızın gaspıdır. Verilebilinecek tepkilerde de şu sıralar gerçekten berbat hale getirilen üniversite öğrencisi tipolojisini anlamaya çalışarak bakarsak, çok legal olsa bile katılımsız olacağını tahmin ediyorum. İnsanların ilgi alanında mı yoksa bunu da bir şekilde öderiz diye mi düşünüyorlar bilmiyorum. Okullarda ne yapılabiliri tartışmak gerekiyor.

Sorunu öncelikli olarak otoriteye karşı gelebilme ceseratinin kazanılması olarak görüyorum. Bu sorunun altındaki temel, teorik olarak çok karmaşık olsa da çözümünün oldukça pratik olduğunu kendi yaşamımda gördüm. İlkokuldan itibaren devlet ve devletin vucüt bulduğu eğitim kurumlarına (YÖK, MEB) ve onların kolluk kuvveti olan özel güvenlik birimine karşı tavır alabilmek ilk başlarda çok zorken ilerdeki olası harç eylemlerinde polise karşı bu direngenliği gösterebilmek gerçekten de görerek öğrenilebilinecek birşey. Her gün sorgulamadan yaşarken televizyonu sadece bir eğlence aracı olarak hayatın bir parçası olarak görüyorken veya ilkokulda dayakla ezberletilen şeylerin zorla öğretildiği unutturulup ve büyük bir ihtimalle modern ulus devletin kuruluş sürecinde bürokratların bir taraflarından uydurdukları, resmi ideolojinin doğru düzgün temellendirilmek zahmetine bile katlanılmadan  üretilen zırvalarını (zaten dayakla kolayca öğretileceği mi düşünüldü?) milli onur, milli miras olarak saymaya zorlanan insanların şu süreçte yapabilecekleri çok kısıtlı görülmektedir. Şunu bilmeliyiz ilkokulda giydirilen önlükler sınıfsal farkların insanlardan gizlenmesinin dışında otorite sahibinin istediği şekilde giyinmek zorunda olduğumuz da şartlandırıldı. Büyüyünce o önlükler deli gömlekleri haline geldi. Tabiiki buradaki tanımlamalarda sanki sınıfsal yapılardan uzak bir devlet var ve zorla bize bu gariplikleri dayatıyor gibi görünebilir. Ancak bütün okulların özelleştirilmesinin ilk ayağı sayabiliriz bu harç zammını. Harçların bir süre sonra özel okul fiyatlarına yaklaşması ve okuldaki vakıfların anonim şirketi haline gelmesi geleceğe dair öngörülerimi güçlendirmektedir. İşin özeti şudur:

Paran yoksa öleceksin!

Paran yoksa cahil cuhela olacaksın!

Keşke fakir insanları resmen ikinci sınıf vatandaş saysalar da bilsek ikinci sınıflığımızı. Bize özel kimlikler çıkarılsa keşke.

Bu konuyı açarak birkaç yazı daha yazmayı planlıyorum. İyi geceler.